< Donderdag 30 Juli: Manapouri - Milford Sound - Te Anau >

Regen. Regen en nog meer regen. We rijden vandaag langs de bijzonder mooie route 94 naar Milford Sound. Het is lastig rijden met de regen, maar door diezelfde regen zijn er heel veel schitterende watervallen. Af en toe is het droog, maar dat komt meestal door de vele tunnels. Halverwege de route besluit de ‘engine break’ er ook mee te stoppen. Dit is een hulpmiddel om de zware camper af te remmen als we naar benden rijden. Oops. We raden Patrick dan ook maar af om zonder (of met) engine break in z’n vierde versnelling een steile bochtige pas af te rijden. Vlak voor de eerste afgrond is Patrick overtuigd.


Mitre peak, de 'landmark' van Milford Sound

Aangekomen bij Milford Sound hebben we nog meer technische problemen. Na een korte parkeer stop besluit de camper niet te starten. Gezien de stand van de benzimeter vermoeden we een probleempje met de benzinetoevoer. (Zonder benzine valt er weinig toe te voeren…) We krijgen hulp van passerende duitsers(!) maar we komen er niet echt uit. Dan maar in de meest afgelegen hoek van Nieuw Zeeland op zoek naar een benzinepomp. Bij alle toeristische faciliteiten is dan ook geen auto-benzinepomp te vinden. Wel een botenbenzinepomp. Gelukkig lusten die ook diesel. We kunnen een jerry can lenen en lopen terug naar de camper. Volgen probleem. Hoe krijg je 10 liter diesel van een jerrycan in de tank zonder een degelijke schenktuit. Papier is niet echt een optie. Dan maar de ‘Fresh water hose’ (de tuinslang om het water bij te vullen). Dat lost het probleem op en campertje start weer. Maar niet vergeten om de slang niet meer voor vers water te gebruiken…


Watervallen, Watervallen en nog eens watervallen!

Milford Sound zelf is een stuk toeristischer dan Doubtfull Sound, maar ook erg mooi. We besluiten dan ook maar om één van de vele boottours te nemen. Door de overvloedige regen zijn hier ook veel grote watervallen te zien. Verderop wordt de boot omringd door een groep dolfijnen. Ook erg bijzonder. Dat de dolfijnen intilligenter zijn dan mensen bewijzen ze door steeds net weg te duiken als je een foto wilt nemen.


De lokale intilligentia

Terwijl het snel donker wordt rijden we over een dezelfde lastige weg terug naar Te Anau. Dit weinig spannende dorpje heeft gelukkig wel een camping. Het parkeren van de camper wordt lastig gemaakt door een goed bedoelend hulpje die wat aanwijzingen probeert te geven. Schade: een vuilisbak. We lopen ‘s avonds nog wat door Te Anau heen, maar de enige positieve conclusie kan zijn: “Het is winter, in de zomer is het vast wel leuk”.