Ter gelegenheid van de verjaardag van Jasper beginnen we de dag met een uitgebreid ontbijtbuffet met taart en verse broodjes
met nog versere roombrie. En toen werden we wakker. We maken na een regulier ontbijt de camper nog even snel schoon en rijden
dan meteen richting Arthur’s Pass. De Franz Josef Glacier laten we rechts liggen. We hebben al een gletsjer gezien.
Het is een aardig stukje rijden, we zijn dus blij als we aan het begin van de middag ons doel bereiken: Arthur’s Pass, één van
de weinige plekken waar je via een doorgaande weg de Southern Alps door kan rijden. Boven aan de pas genieten we nog even van
het uitzicht. Als we nog een kopje koffie drinken in de camper horen we een vreemd getik. Wat is dat nou weer? We blijken
onuitgenodigde gasten op het dak te hebben. Een tweetal Kea’s heeft de uitdaging opgevat om het dak van onze camper te slopen.
Het zijn professional’s, want de rubber strips zijn al bijna los… Snel doorrijden dus.
Een Kea die even geen camperdaken eet. Als we in het plaatsje Arthur's Pass aankomen blijkt de andere camper er al te staan. We worden vriendelijk en efficient geholpen en kunnen de bagage zonder problemen overpakken. Ook over de schade aan de koffiemokken en/of schoonmaken wordt niet moeilijk gedaan. Jammer van de problemen, maar wel keurig opgelost door Maui. De nieuwe camper is echter niet heel veel beter. Ook erg oud. Wel doet de engine break het goed en zit de koelkast vast. Dat is tenminste iets. Als we toch in Artur's Pass zijn besluiten we ook maar een stukje van de natuur te gaan genieten. We parkeren de nieuwe camper, vullen onze maagjes en gaan een lokaal wandelpad belopen. Aan het begin staat een boordje met informatie over het pad. ‘Fairly Easy’ is de category. Voor een ervaren bergbeklimmer was dat de juiste categorie geweest. Wij zijn dat niet en dus mogen we vol aan de bak. We klauteren van rots blok naar rots blok steil omhoog. Het enige positieve is dat het wel een vrij kort pad is. Vier kilometer klauteren valt best mee. (De naam 'Devils Punchbowl' had ons moeten waarschuwen!) Het uitzicht aan het einde is gelukkig wel mooi. 
De pas van Arthur. Na dit avontuur vervolgen we onze weg en rijden we terug naar de Westkust. In Greymouth, de grootste plaats van de westkust stoppen we om even wat ‘stad’ op te snuiven. Greymouth is niet bijzonder groot maar heeft een aardige boulevard, een mooi strand en een echt piratenschip op het droge! We rijden nog door naar Punakaiki waar we een camping uitzoeken. ‘s Avonds nog een verjaardagsetentje in de lokale eetgelegenheid. Erg gezellig, vooral de buslading hangbuik-toeristen voegt veel meerwaarde toe. We houden het eten kort. |