Zaterdag
7 Augustus
Tok -
Haines
Voor vandaag staat een erg lange tocht op het
programma: 450 mijl via Canada weer terug Alaska in bij de panhandle om zo bij
Haines te komen, het vertrekpunt van de ferry naar Juneau morgenochtend. Dat is
op zich al bijna acht uur rijden, en dan moeten we nog twee keer de douane
langs ook! Het motel serveert Continental ontbijt en Dennis ontdekt tot zijn
schrik dat dit echt alleen koffie, jus, cereal en wat zoete koeken is. We zijn
dus snel klaar en weer om negen uur weg voor de eerste 100 mijl naar de grens
met Canada.
De omgeving van de weg is weer bekend, veel heuvels, dennen, maar nu ook
breed stromende gletsjer rivieren. Dit alles wordt voltooid door een overschot
aan campers die ons strakke schema in gevaar dreigen te brengen. Waarom
genieten die bestuurders van die ondingen dan ook van de omgeving? Om half elf
rijden we de VS uit, geen controle. We hebben dus de visa-waiver nog. Canada
in, een aardige mijnheer geeft ons een stempeltje in ons paspoort en wenst ons
een prettige reis. Dat gaat makkelijk! Als slalommend om de campers en
vrachtwagens heen rijden we dus met een gerust hart door. Wel worden we
regelmatig opgehouden door wegwerkzaamgheden. Doordat het in deze regio maar
een paar maanden per jaar niet vriest moeten in deze tijd ook alle
wegreperaties plaatsvinden. Lastig voor ons, maar begrijpelijk.
Na de auto
wat benzine gegund te hebben, stoppen we bij een rest-area om wat te lunchen.
In eerste instantie erg rustig, maar later komen steeds meer campers ons
gezelschap houden. Lunchen met z’n tweetjes is voor 65-plussers blijkbaar niet
leuk. Gezien onze haast houden wij het op een pauze van een kwartiertje en
rijden dan snel weer door. Als we om half drie de afslag van de Alaskan highway
richting Haines bereiken (nog maar 150 mijl) worden we zowaar positief gestemd
over de mogelijkheid dit stuk nog te halen ook. Het landschap is ondertussen
eindelijk veranderd in een redelijk ruig terrein omgeven door hoge bergen. Ook
het besturen van de auto wordt wat aantrekkelijker doordat we een pas moeten
rijden. Onderweg spotten we ook nog een zwarte beer die ons wat boos aankijkt
omdat we zijn rust verstoren.
Na twee uur rijden bereiken we de grens van de Verenigde Saten weer. De
verwachte problemen blijven weg als de douanier zegt ‘Oh, jullie zijn al
geregistreerd, rij maar door’. Via nog meer wegwerkzaamheden rijden we richting
de fjordenkust van Alaska. Bijzonder mooi en een tikkeltje mysterieus door de
vele wolken die er ondertussen hangen. De bewoners van deze omgeving kunnen het
blijkbaar wat minder waarderen, want aan de vele verkeersborden met kogelgaten
te zien verveelt men zich hoer erg vaak.
Half zes
rijden we Haines binnen en na even zoeken vinden we ons kleine maar verder
prima motel. We rijden nog naar de ferry-terminal om onze tickets af te halen,
maar deze blijkt gesloten. Wel vinden we uit dat we morgen twee uur van te
voren aanwezig moeten zijn om de tickets af te halen en in te checken. Waar ze
die tijd voor nodig hebben?!? We rijden dus maar downtown in (een mainstreet en
een kleine haven) en vinden een aardig restaurantje met uitzicht op het water.
De vis en kaasburgers vallen prima en de rekening is een stuk lager dan
gisteren. Hierna besluiten we nog wat te drinken in de nabijgelegen bar. Tot
onze schrik blijken er ook niet dikke Alaskaanse dames te bestaan! Na een paar
biertjes en juutjes gaan we terug richting het motel, rommelen daar nog wat en
gaan snel uitrusten voor morgen. Een dag op de boot, pfff, da’s vermoeiend!