Dinsdag
17 Augustus
Chicago
– Amsterdam
De vlucht
verloopt redelijk rustig en ruim een uur voor aankomst wordt er een ontbijtje geserveerd.
De vlucht hoort om 10.40 lokale tijd aan te komen (dat is 1.40 in Alaska, 04.40
in Chicago en 11.40 in Amsterdam…). We lijken al om 10 uur aan te gaan komen
maar nadat de enthousiaste piloot regelmatig de aankomsttijd wijzigt blijken we
om ongeveer half elf aan de gate te staan. Weer geen vertraging!
We
vertrekken van een andere terminal dus eerst mogen we een eind lopen naar de
shuttle bus, dan moeten we ruim 10 minuten met de bus rijden naar terminal 1 en
dan mogen we weer even wachten bij de x-ray controle van mens en bagage. We
melden ons bij de balie van Britisch Midland, deze maatschappij verzorgt de
vlucht van London naar Amsterdam. We krijgen te horen dat alles in orde is en
dat de bagage is aangekomen in London. Omdat de vlucht pas over anderhalf uur
vertrekt is de gate nog niet bekend. Patrick en Jasper shoppen nog maar wat
maar kopen niets omdat de prijzen sinds tax-free binnen Europa is afgeschaft
een stuk hoger zijn geworden. Dennis leest zijn boekjes en wacht geduldig tot
de andere heren zijn uitgeshopt. We drinken nog wat caffeine om de moeheid te
verdringen.
Om kwart
over twaalf mogen we naar de gate. De vlucht hoort om 12:40 te vretrekken, maar
omdat er een aantal mensen-in-training extra bagage controles uitvoeren duurt
het allemaal erg lang. Pas om kwart voor een mogen we het vliegtuig in. Het
grootste deel van de passagiers is Nederlands en dus wordt er een hoop geduwd
en getrokken bij het instappen. Wij zitten op rij vier. In eerste instantie
hoopten we weer op business class, maar het is de rij net achter de business
class, wat resulteert in een gordijn in ons gezicht. Gelukkig kunnen we tussen
de kieren door toch zien wat voor een lekker eten ze in de business class
krijgen. Onze kaas en ham sandwich is overigens ook erg goed.
De bij
vertrek opgelopen vertraging wordt keurig ingehaald op onze laatste vlucht en
om 14:45 staan we op Schiphol. Zonder problemen mogen we het land in. Bagage
duurt ouderwets lang, bijna drie kwartier. En dan is het toch echt kant en
klaar in Nederland. Met onze vermoeide lijven slepen we de bagage naar de bus
toe. Na een paar minuten komt de bus naar Amstelveen aan. We dumpen de bagage
in de bus en stempelen af. 10 minuten later moeten we nog overstappen ook, om
zo dichterbij de flat van Jasper te komen. Het laatste stukje van 200 meter
lopen valt ook erg tegen. Met een zware jetlag lijkt alles moeilijk!
Jasper’s
flat staat er nog, Patrick pakt snel zijn volvootje om bij de Zwingliweg te
komen en Dennis belt zijn vader voor een lift naar Den Dolder. Nog meer trein
en bus staat hem niet aan. Dat was dus twee en een halve week op reis naar en
door Alaska. Morgen allemaal weer aan het werk. Na zo’n terugreis realiseer je
je bijna niet dat het zo leuk is om te reizen, het enige dat telt is douche en
bed! Zonde van al dat geld…J
E I N
D E