Dinsdag
10 Augustus
Juneau
- Skagway
Weer terug
naar noorden van Alaska en dus weer de ferry, want de hoofdstad van Alaska kan
alleen per boot of vliegtuig bereikt worden. De ferry vertrekt dit keer om
kwart voor elf en dus moeten we kwart voor negen aanwezig zijn. Gehard door de
ervaringen van de vorige keer staan we wat later op, zijn we precies op tijd
voor het inchecken (als een van de eersten, brave nederlanders…) en verzachten
we het wachten door met een ontbijt te beginnen. We hebben als buren weer een
camper, maar deze keer een stuk kleiner. Ook zijn ze zo vriendelijk ons een
krant te schenken, zodat we ook weer wat op de hoogte zijn van het nieuws in de
USA. Weinig bijzonders, zelfs het lokale drama, zondag is er bij Juneau een
vliegtuigje neergestort waarbij vier doden zijn gevallen, wordt niet vermeldt.
De boot is deze keer ruim op tijd, het uit- en inladen gaat soepel en om
tien uur zijn we al aan boord! Wat een verschil. We hebben een plekje in de
panorama-lounge en kunnen dus weer volop genieten van het uitzicht. Als de boot
op tijd om kwart vor elf vertrekt klaart het weer steeds meer op en wordt het
uitzicht steeds mooier. Weer slapen, lezen en wat drinken, hoewel de
lekkere-koffie automaat deze keer kapot is. Om een uur worden we wakker
gescheld door een voor de bemanning verplichte brand en sloepen oefening. Ach,
het is voor onze eigen veiligheid. Een gids van de nationale bos diensten legt
onderweg het een en ander uit over de omgeving, wijst wild in het water aan
(dolfijnen deze keer) en zingt eskimo-liedjes. Lichte teleurstelling, gewoon
westerse songs met athebascan woorden.
Om kwart
over drie meren we op schema aan in Haines, de tussenstop deze keer, en na een
uurtje vertreken we voor het laatste stuk. Om vijf uur komt Skagway in zicht en
om half zes meren we aan. Aangezien we heel ver van de uitgang staan duurt het
tot ongeveer zes uur voor we de boot af zijn, maar deze keer zonder gebroken
remkabels. Skagway is een klein plaatsje in gold-fever sfeer. Het voordeel van
kleine plaatsjes is dat grote hotels daar makkelijk te vinden zijn. Wij zijn in
de Westmark geboekt. Alles (behalve de achternaam van Dennis) blijkt te kloppen
en we krijgen kamer 223. Via het aangrenzende plantsoen droppen we de bagage in
de kamer en na wat installeren en email checken gaan we om half acht op zoek
naar wat eten.
We lopen de hoofdstraat in western stijl met houten boardwalks heen en
weer ter inventarisatie en het oog valt op een mexicaanse pizzeria. We
bestellen vis en pasta, en de attente ober doet z’n best alles snel aan tafel
te krijgen. Als een halve minuut na het opdienen blijkt dat Dennis de verkeerde
maaltijd gekregen heeft biedt hij meteen honderd excuses aan. Dennis mag de
kipmaaltijd wel houden als hij wil en hoeft dan niets te betalen. Het is lekker
en dus heeft Dennis een gratis maal. Jasper en Patrick genieten ook van het
voer en als de maaltijd wordt afgesloten met een toetje is Dennis’ keuze er
weer niet. Arme jongen. De tweede keuze, appeltaart, is er wel en die komt ook
weer gratis op de rekening! Wat een service. Dat levert de goede man bij
betaling dus ook een flinke fooi op.
Voldaan
lopen we nog een rondje door de stad en bewonderen opnieuw de cruiseschepen en
de sneeuw-boor op rails. We ontdekken ook een Starbucks koffie-tentje, maar die
is helaas al dicht. Morgenochtend dus. In het hotel wordt het weer wat lezen en
badderen en natuurlijk slapen. Daar betaal je tenslotten de bedden voor!